Μ' αρέσουν οι άνθρωποι που είναι γοητευτικοί - όχι από ομορφιά, αλλά - επειδή είναι αυτονοήτως γενναιόδωροι˙ και ανελέητοι - πρώτ' απ' όλα με τον εαυτό τους - επειδή τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς 'απώλειες'.
Ακόμα, (ψάχνω και) αγαπώ τους ανθρώπους που (αφιερώνουν τον χρόνο τους και) με βλέπουν, όταν (θέλω να) είμαι 'αόρατη'.
Θέλω να μοιάσω σ' εκείνους τους αφανείς, που κάνουν την εξυπνάδα τους καλοσύνη - αγκαλιά για τους αδαείς, τους πονεμένους χωρίς αιτία - τους χαρούμενους απ' το πολύ δόσιμο.
Κατέβηκα στην πόλη μου σαν να ταξίδευα σ' ένα άγνωστο μυστηριώδες νησί - όλες οι αισθήσεις εν εγρηγόρσει, σαν ανοιχτά παράθυρα μπροστά στη θάλασσα. Λες και νοσταλγούσα ένα μέρος που δεν γνώρισα ποτέ.
Δρόμοι, αξιοθέατα, σοκάκια, βιτρίνες, τοίχοι με γκραφίτι – η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα εμπνέει, ειδικά τη νύχτα˙ τότε κρύβονται η ασχήμια και τα τραύματα που της προξενούν οι άνθρωποι.
Η πόλη παίρνει συνέχεια λάθος δρόμους, σαν να μην ξέρει να ιεραρχεί τα πράγματα, να ενώνει αντιθέσεις. Ανάμεσα στην επίμονη μοναχικότητα και το 'συνωμοτικό' πείσμα, οι ζωντανές ψηφίδες της τραβούν το δικό τους δρόμο και προσθέτουν στην πόλη τη λάμψη και τις ρυτίδες της.
Στις γυαλιστερές λεωφόρους της (τα σκουπίδια δεν ...κάνουν εντύπωση στην Πανεπιστημίου), στις ανηφόρες και τα ασφυκτικά στενάκια της (αγνοώντας δήθεν το μπετόν) χαζεύοντας το αδιάφορο φεγγάρι και ψαχουλεύοντας την πεισματικά κρυμμένη, αράγιστη μνήμη τών δρόμων και των κτιρίων της, που μόνο αχνά ψιθυρίζουν "piensa en mi", λες και κατέφθασε ξεχειλίζοντας υπόγειος ποταμός από το Μεξικό τών '30's...
Να λες ψέματα από άγνοια, μπορεί να είναι μια συμπαθητική υποκρισία. Αν λες ψέματα από πρόθεση, είναι μια διαστροφική ροπή προς το άχρηστο κακό.
Αλήθεια και ψέμα είναι η συνέπεια και η α-συνέπεια πρώτ' απ' όλα προς τον εαυτό μας.
Ψυχή δυνατή, όραμα καθαρό, εμπνευσμένη φιλοδοξία.
Ποιος είπε; "Να ονειρεύεσαι σαν να θα ζήσεις για πάντα. Να ζεις σαν να θα πεθάνεις αύριο."
Δεν έχεις χαθεί. Εδώ είσαι!...
Τι θα έκανες αν δεν μπορούσες να αποτύχεις;
Μόνον όταν αρχίζουμε να χαλαρώνουμε με τον εαυτό μας, γίνεται η περισυλλογή μια διαδικασία 'μετα-μορφωτική'. Μόνο όταν 'συνομιλούμε' με τον εαυτό μας χωρίς να ηθικολογούμε, χωρίς τραχύτητα και εξαπάτηση, μπορούμε να εγκαταλείψουμε τα 'βλαβερά δείγματα' (μπορεί και ...δήγματα).
Και, σίγουρα, ζωή δεν είναι να περιμένεις να περάσει η καταιγίδα˙
είναι να μάθεις να χορεύεις στη βροχή.
Είναι πράγματα που δεν θέλεις να συμβούν,
αλλά πρέπει να τα δεχθείς˙
πράγματα που δεν θέλεις να γνωρίζεις,
κι όμως πρέπει να τα μάθεις.
Και, άνθρωποι που δεν μπορούμε να αποχωριστούμε,
αλλά πρέπει να τους αφήσουμε να φύγουν.
Με ...λιγότερα λόγια: αν αγαπάς το ουράνιο τόξο, πρέπει να αντέχεις τη βροχή :)
Καλωσορίζοντας τον Δεκέμβρη,... τι να ευχηθούμε;
- Ας έχουμε όλοι: εποικοδομητικές, φρέσκες και άγνωστες εμπειρίες και αυτόν το μήνα! ;)
Και: να είμαστε καλά. Να κάνουμε το καλό. Με κάθε τρόπο. Κάθε μέρα.
Και να παραμένουμε ο αληθινός εαυτός μας.
Στην γαλλική επανάσταση του 1789, π.χ., ο δυτικός κόσμος ήταν κατά 95% αγροτικός˙ στην Αγγλία δε, ο αστικός πληθυσμός δεν ξεπερνούσε το 50% ως το 1850.
Στην αρχή τού 20ού αιώνα, το 42,5% Δυτικοευρωπαίων και Βορειοαμερικανών ζουν σε πόλεις άνω των 100.000 κατοίκων.
Σήμερα, 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζούν μόνο από τη φύση - όπως πριν από 5000 χρόνια.
4 δισ. ζουν σε πόλεις.
500 εκατομμύρια, σε ερήμους.
Παραρτύματα& Στη διάρκεια της βασιλείας τού Λουδοβίκου 15ου (1710 - 1774) τα σαλόνια τής υψηλής κοινωνίας πέρασαν από το ροκοκό στην ...αρχαία Ελλάδα! (Η επιστροφή στην αισθητική τού κλασικισμού δεν ήταν τυχαία - ας μην ξεχνάμε το κίνημα του Διαφωτισμού...)
Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, καθώς και έπιπλα, κηροπήγια, βάζα, ρολόγια κ.ά. - προερχόμενα κυρίως από το Λούβρο - μια ευκαιρία να θαυμάσουμε αρχαιοελληνικές πινελιές στην - βαρυφορτωμένη πολλές φορές - γαλλική φινέτσα.
Αυτή την περίοδο καλύπτει η νέα έκθεση Le Goût à la Grecque
Εθνική Πινακοθήκη, Μιχαλακοπούλου 1, ως τις 11/1/2010
~ σχετικά με το Goût grec (ελληνικό 'γούστο')
& Πολιτιστικό γεγονός: για πρώτη φορά συγκεντρωμένα όλα μαζί τα 74 πρωτότυπα μπρούτζινα γλυπτά τού Edgar Degas (19.7.1834 – 27.9.1917)
Μουσείο Ηρακλειδών 16 - Θησείο, ως τις 25/4/10
& Ως και ...χορό μαθαίνεις στο πολυπράγμον Ινστιτούτο Θερβάντες (πρόσφατα μετακόμισε σε ανακαινισμένο κτίριο), που εγκαινιάστηκε με την έκθεση έργων - ποιού άλλου; - του ιδιοφυώς πρωτοπόρου Salvador Dali
(Διαθέτει και καφέ με breathtaking θέα την Ακρόπολη!:)
Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα - ως τις 30/1/10
& Ένα από τα πέντε σημαντικότερα φεστιβάλ στον κόσμο, αφιερωμένα στην τέχνη τής φωτογραφίας - ο Διεθνής μήνας της, φέτος, με τίτλο Crossroads
Εσπλανάδα, Παραλία Φαλήρου ~ μόνο ως τις 6/12
& Και, για όσους έχουν την - όχι απαραίτητα (και μόνο) οικονομική - πολυτέλεια για συναρπαστικά ταξίδια: Λένε πως τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτει τα αρχαία κάλλη της, που ήταν βυθισμένα στον (προσωρινό) ύπνο του χρόνου˙ μαζί με τις ατέλειες και τις αντιφάσεις της – όπως κάθε πόλη όταν στριμώχνονται και πρέπει να χωρέσουν μέσα της τόσο η ιστορία της όσο και το ζωντανό παρόν της – γεμάτη μνήμες και ρομαντικό κοσμοπολιτισμό, αναδύεται σαγηνευτική η Δαμασκός
(Πάμε και ...απ' το δωμάτιό μας!... ;)
Posts
