Thursday, April 23, 2009

Ταυτότητα

Κι αυτός διωγμένος απ' τη μοναξιά του
δεν ξέρει πως η μνήμη είναι άγκυρα φορές˙
σκέφτομαι θα 'ρθει να με σώσει
σαν βλέμμα υγραμένο απ' το νοτιά
είναι κανονισμένο λέει
από ένα λαθραίο όνειρο να μάθει
τ' όνομά μου
- ως μόνο ασίγαστο πλάσμα στον πλανήτη
ακόμα και στην παγωνιά
του μεσονύκτιου χειμώνα -
να πάρει την ταυτότητα
κι εγώ να ησυχάσω
στην αγκαλιά της θάλασσας
ή πάνω περπατώντας
γλυκός και τρυφερός Απρίλης να 'ναι
τα ρίγη της Εξόδου συγχορδίες.

Δεν θέλω να συγκατοικήσω πια
με επιθυμίες δημοφιλείς
ούτε να χρεωθεί
ως συνέχεια η αρχή
και το οκνηρό μου πνεύμα
καινούργιες σκέψεις για παιχνίδια
να απαιτήσει.

Άγρια ξανά θα ερωτευτείς
μα ούτε τότε θα πεθάνεις
ψηλά κι όλο ψηλότερα η στέρηση
και σκοπευτής ελεύθερος
στεγνώνει ψυχές γράφοντας
με το αίμα τους
Αύριο θα 'ναι καλύτερα
κι αν σου μιλάει
τώρα η δική μου
σε κανένα μην το πεις˙
ρώτα τη, μόνο, γιατί εμένα
δεν μου λέει: πώς και η πτώση
να μην είναι ουρανός
απ' την ανάποδη;

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...