Monday, May 4, 2009

Απ' το παράθυρο

Γάτα που ψάχνει επίμονα
ένα παλιό χάδι απόν
φτιάχνει καμπύλη ηδονή
πάνω απ' τις λέξεις και
στρογγυλοκάθεται στην αιχμηρή
συλλαβή ημιτελή αφήνει
τον κίνδυνο αλλά άνετα
επιβάλλει στο νου το βάσανο
αν-είπωτο καθώς
εμφανίζεται στα γκρίζα
μάτια παρελθόν
νεφέλες αδάκρυτες
υπογραμμίζουν με αυστηρότητα
ναι, ακίδα φως μα
όσο κι αν τρώει ψόφια ψάρια η ανάγκη
δεν χωράνε εδώ τα ψέματα.

Να με χαϊδέψει λέξη χάρτινη
- έχει το θράσος να βάλει φωτιά:
Ζήσε όπως η νύχτα! προστάζει και
μου τραβάει το οξυγόνο
- σαν λαβωμένος πόθος σπαράσσει
το τραγούδι της στο δρόμο.

Να μάθω πού να σταματώ
ειδοποιεί πυρετωδώς
η ανάσα μου
στο νοτισμένο τζάμι.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...