Sunday, May 10, 2009

Υποδοχή

Ένα λουλούδι με στόχο το κόκκινο
μεγάλωσε με θράσος ηλίου και
μου χτυπάει επίμονα το τζάμι
με τα μούτρα όταν σκύβω πάνω
στις (απο)γνώσεις μου
χρειάζομαι σκοτάδι για να διαγνώσω
τα φωτεινά λιβάδια του εφήμερου
τι επίδραση έχουν στην ανάπτυξη
των βαθυτάτων στεναγμών
των έωλων ερώτων
κι αν το φιλί βγάζει καρπό
όσο η μύγα ξύγκι.

Είναι τόσο ξεκάθαρο που φαίνεται ψεύτικο
- μέγας σεισμός τ' αφήνει όλα άθικτα;
- μοιάζει η κουρτίνα με πανί ιστιοφόρου; ή
- άνοιξε η γη και με κατάπιε στο κρεβάτι μου
με ρίζες ουρανό και όραμα θνησιγενές
κάμπιας για πεταλούδα;

Τηλεφωνεί, μου στέλνει σημειώματα
δοκίμια "Η φρίκη να είσαι μόνος"
Σαγκάλ μεταμφιέστηκε για να με ξεγελάσει
κυκλοφορεί από τις χαραμάδες τα αρώματα
και μαγειρεύει άνοιξη στη μέση του χειμώνα (μου).

Επικαλούμαι στοιχειώδη δικαιώματα μα
το λουλούδι τώρα
μου χτυπάει την πόρτα!
Νιώθω την άρνηση ως τον παραλογισμό
βγαίνω από τα ρούχα μου και
ανοίγω το παράθυρο - αν είναι
να ξυπνήσω από την παγωνιά
του κόσμου.

Πολύ συχνά, οι αποδείξεις είναι
μπρος στα μάτια μας - όταν εμείς
αδιάκοπα αφηγούμαστε
τον εαυτό μας.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...