Monday, July 20, 2009

Σκηνή στιγμή

Θηλάζουν τα λιβάδια ουρανό
ανάσκελα σε ταπετάκια χαμομήλι
μόλις που αγγίζουν πεταλούδες τον ανθό
κι ευθύς αναπηδούν χιλιάδες ήλιοι.

Εσύ είσαι τώρα ο τυχερός που ξέχασε ο Χάρος
και σαν φτεράκι πέταξε προσωρινά στο χάος.

Τι γενναιότητα κι αυτή! η μια στιγμή
καταβροχθίζει την προηγούμενη
λες και υπάρχει ακόμα.

Στα νοήματα σκοντάφτουμε, όχι στις λέξεις˙
όπως η θλίψη ξεκινάει απ’ το αίμα
- όχι απ’ το μυαλό, όπως φημολογείται...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...