Friday, January 8, 2010

Κόκκινο :)

Όχι, δεν είναι όπως παλιά - κάθε χρόνο, κάτι 'ακόμη' μας διαφεύγει ανεπιστρεπτί, κανείς δεν είναι πια τόσο αθώος να πιστεύει στον Άγιο Βασίλη, οι γιρλάντες και τα φώτα έχουν ξεπεράσει πια τα όρια του επιδειξιομανούς κιτς - η παρακμή και τα σκουπίδια των ανθρώπων δεν κρύβονται, όσα στολίδια κι αν κρεμάσουν – (βαριέμαι πια να παραδίνομαι σ’ αυτά τα μικρά άχρηστα τίποτα, που μας αφήνουν μετά ένα ...κενό νααα!... να ’χουμε να πορευόμαστε ως την άνοιξη, άντε και κάτι αλκυονίδες στη μέση... ;)
Αναβάλλουμε για λίγες μέρες την τακτοποίηση του αφόρητου χάους που κυκλοφορεί ανάμεσα στις ζωές μας, αναζητώντας αιτίες και μύθους για να θρέψουμε τις ψευδαισθήσεις τού αύριο...


Παρεμπιπτόντως: μιλώντας για θάνατο, υμνείς την ζωή - εννοείται.
Έστω κι αυτήν που είναι 'αλλού'...
Βέβαια, η συμπεριφορά μας είναι ο καθρέφτης του μυαλού μας˙ αντικατοπτρίζει ό,τι σκεφτόμαστε. Αλλά είναι αναντίρρητη ‘αλήθεια’ (μία απ’ τις πολλές, δηλ.)
ότι 'ουδείς εκών κακός'.
Και δεν κατέχω καμία θεωρία. Ούτε καν το χάρισμα της ευγλωττίας (χωράνε πολλά μέσα της, φορές και η υποκρισία - κι εδώ, η πρόθεση μετράει).
Τελειώνουν οι ‘γιορτές’, λοιπόοον... Τι χρώμα βάζεις σ’ αυτή την πρόταση; εγώ;... ;) μάλλον ...'ανακούφιση'. "Άντε να κάνουμε και καμιά δουλειά", δηλαδή...
Όσο ο καιρός μάς κρατάει ακόμα μέσα ;)


Τ' αστέρια θα γίνουν πάλι σαν δακρυσμένες μπαλάντες - κι εμείς, όπως πάντα, σπάνια θα βρίσκουμε τον χρόνο να κοιτάμε ψηλά...

Μην αφήνουμε όμως τα σύννεφα να μας πολυ-πλησιάζουν - υπάρχει κοντά μας, μέσα μας και γύρω μας...
...ένα υπέροχο 'πράγμα' :

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...