Friday, July 16, 2010

Κρεσέντο

Ήρθε με λασπωμένες μπότες
μούσκεμα στον ιδρώτα της απόστασης˙
οι τρύπιες τσέπες ένδειξη πως τα όνειρα δραπέτευσαν
– το βραδινό καράβι είχε σαλπάρει
κι εκείνος έψαχνε ως την τελευταία στιγμή
τα ναύλα για τον ουρανό σ’ ένα λουλούδι.

Στο δρόμο έχασα πολλά, μα όχι την ψυχή μου
είπε κι ακούμπησε επάνω στο τραπέζι
λευκό και άφιλο χαρτί – μολύβι
η ματιά του ακονισμένο
από ιδιωτική βροχή ανομολόγητη – κι εγώ
έδαφος πρόσφορο για τα οικεία βέλη.

Πριν απ’ αυτόν, με καίει
το χαμόγελό του από αιθρία
αξέχαστη στη μέση του χειμώνα
για ώρα ανάγκης, μου έλεγε
όταν με κοίταζε απ’ τα βάθη
ως την ψυχή μου – μαγνήτης
πελάγη απεγνωσμένα ανάμεσα,
τριαντάφυλλες ανάσες σε γέφυρα πυρφόρα
– ο στεναγμός μού ζωγραφίζει πεταλούδες
μες στα σωθικά –
δεν έχω δεύτερο πουκάμισο
εκτός απ’ την αφή μου να του δώσω.
... ... ...


H συνέχεια, μαζί με το οφειλόμενο από την προηγούμενη ανάρτηση, ξεφυτρώνουν εδώ


(Έχουν ξεφύγει από την ακαταστασία τους ~ οδεύουν προς ...βιβλίο χειροπιαστό! ;)


Φιλιά στο θεσπέσιο καλοκαίρι σας,
να περνάτε όμορφα
– ανεπανάληπτα, κάθε στιγμή! :)


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...