Thursday, November 18, 2010

Οι φωτογραφίες

Δίνεις όσα δεν γνώριζες πως έχεις
κι όταν δεν έχεις, δίνεις ό,τι φρικτά χρειάζεσαι
όλο χρεωνόμαστε πλημμύρες
κι όμως συνέχεια η δίψα μάς ξεραίνει
ώσπου ν’ ανθίσει η πέτρα αμέθυστο
γύμνια πρωτόγονη που το θνητό σαρκίο ανασαίνει
- μάτια γεμάτα με νερά κι η θάλασσα όλο λείπει
όπως θλιμμένο το χαρτί μακριά απ’ το μολύβι˙

σβήνουν τα ίχνη στις πικρές παρειές
σύννεφα κρέμονται σαν φρούτα
χυμούν οι τίγρεις απ’ το βλέμμα στο φιλί
γίνομαι σώμα ιερό από παλιά θυσία
και στο νερό βυθίζεται μαχαίρι
όπως τα δάχτυλά σου στα μαλλιά μου.

Μετά, και ενώ τα ερωτηματικά γκρεμίζονται στο χάος,
δένουμε το σκληρό σκοτάδι με το φως του Σκορπιού
έχει παλιώσει η γερασμένη απόσταση – ωραία!

παρέα με τους νεογέννητους γαλαξίες σιωπηλοί
χαζεύουμε φωτογραφίες των γυμνών
ψυχών μας
- στο μπαλκονάκι του ουρανού καπνίζοντας
την Γνώση, την Συγχώρεση,
τις συννεφένιες λέξεις που θα λείπουν πάντα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...