Friday, May 20, 2011

Όπως θα ήταν ο έρωτας

"Εκατομμύρια αστέρια θα σου χάριζα απόψε
κι ας ήταν να καώ στα δυο σου χέρια
σαν προϊστορικός ποιητής εν απογνώσει
ανάμεσα στις ζωγραφιές των σπηλαίων"
της είπε
και κάθησε ήσυχα στην άκρη της αλέας
- σκυλί πιστό στην εμμονή του, πράο
κι ευλύγιστο στην ευωδία της σάρκας -

ώσπου να γίνει αόρατος
πάλι
από το φως της μέρας
και το ηθικό στα στοιχειώδη βάθη
χορεύοντας την εμπειρία παιχνιδιού οδυνηρού
κι όχι σαν να ’ναι όλη η ζωή μια Κυριακή
σε ξένοιαστο αναγνωστήριο του Ρενουάρ
στην πίστη των ρημάτων που ακόμη δεν αρθρώθηκαν

κραυγή και γέλιο και σιωπή και σιωπή και δόξα

και σιωπή

στης αμαρτίας την άνεση ποτέ παραδομένος
αφού έσκυβε στα ταπεινά ν’ αφουγκραστεί
αγάπη
- στην ισορροπία του κενού, μα πάντα
στην διάθεση αλλότριων αισθημάτων
και τυφλών αισθήσεων
στην ετοιμότητα του ονείρου,
εφ’ όλης της ύλης

κι ο κόσμος μες στο βλέμμα του μια τρυφερή ανεμώνα.

Αυτά, θα πεις, γίνονται μόνο στα ποιήματα
μα μη νομίζεις πως με διάλεξε η λύπη
- είναι μόνο η σελίδα που θέλω
να γυρίσουμε μαζί.

© η απληστία του φωτός

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...