Wednesday, September 14, 2011

tender is the night * ● ¸ .★° :.* . • ○ ° ★ •*☆•.¸¸.•☆ ♥

Πώς μαλακώνει η νύχτα
όσα δεν θυμάσαι!
πετάς ψηλά σαν να μην ξέρεις
- πέφτει στα γόνατα η αλαζονεία
παρηγοριά κλεισμένη σε μπουκάλι
ανώνυμο στο πέλαγος
για παραλήπτη τυχερό της αμνησίας.

Τα πεφταστέρια λείπουνε
σε μυστικές αποστολές ευθύνης˙
εκεί που επιμένει η μνήμη
εκλιπαρώντας για ένα ροδοπέταλο
στον ξεχασμένο κήπο των αισθήσεων
τρίβεται στο δέρμα του ουρανού
και σαν την γάτα γλείφεται
για μια βροχή δακρύων
που θα ποτίσει τα θυμητικά
ν’ ανθίσει πάλι ο πόνος
στις ανθρώπινες ακτές.

Κι εσύ εδώ! σαν σιωπηλή απόδειξη
- πάμε, ψυχή μου
πάλι πάμε γυρεύοντας
πανσέληνο στιγμή
για να παρηγορήσει τα άσβηστα
λάθη
και τις παιδικές μας λύπες.




LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...