Saturday, November 10, 2012

Εικονοστάσιο

Ο ουρανός και τα χέρια.
Οι φρικτές συνωμοσίες των +Πτώσεων.
Οι με χαρά νικημένες νοσταλγίες.
Ο κόσμος στην καρδιά
κυνηγημένο δάκρυ στο βλέμμα.
Μονόλογοι-ψίθυροι σαν ερωτήσεις στην έρημο
ελλειπτικές τροχιές τη νύχτα.

Ο κόκκος κάθε μέρα
ένα γράμμα
μία γραμμή
ένας Γράμμος.

Όλα τα ανεπανόρθωτα πλην των ερώτων.
Αξεθώριαστα τα λησμονημένα
(που δεν ήσουν εκεί).

Ορμή κατεβασιά σε τρένα για το πουθενά.
Η θάλασσα μονάχη λύτρωση.
Απ’ τις γωνιές με τις αράχνες η οργή.

Νούφαρο ανοίγει η πληγή τα ήσυχα βράδια.

Υ/γ. Όλο και πιο στενά ασκούμαι στην αφαίρεση
θέλω να δίνω πάσα στον (ανα)Γνώστη
στη δική του αλήθεια.
Η τέλεια τελεία το σημάδι μου
ο μόνος στόχος μου, η τέλεια τελεία. 



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...