Wednesday, September 30, 2009

Η καταδίκη με όμορφα (τ)σίνορα

Το σώμα μου με άφησε και χάθηκε
σε δευτερόλεπτα ηδονές και απολαύσεις
- βρήκα κι εγώ μια χαραμάδα κι έφυγα
να δω πώς είναι ο κόσμος που δεν γνώρισα.

Πως θα κοιμάμαι ήσυχα κάτω απ' το χώμα
θέλω να βεβαιώσω τους αγαπημένους μου
και ας εντείνουν τα σκουλήκια τις πεινασμένες
εκστρατείες τους στο άδειο κτήμα μου
- καθόλου δεν θα με πειράζει
αφού τη νύχτα θα πηδάω το χαντάκι
του Επέκεινα και θ' αρμενίζω ανάμεσα
σε ακέραστα σώματα και δάκρυα-ψυχές
να χορταίνω εφήμερο
στα πρόθυρα της ματαιοδοξίας
σαν να δικαιούμαι
το τελευταίο τσιγάρο.

Θα κάνω copy/paste τις ανάσες σας
- μη (μου) φοβάστε -
διάστιχο μονό, πριν και μετά: 0...
εδώ, "unknown" με τη σέσουλα
τι να σας λέω!...

Πώς είναι η θάλασσα Ιούλιο βράδι
να μου ψιθυρίζετε
και τι στον Κόσμο!
Έχω ανοίξει και την Αίθουσα Υποδοχής.

Αργά και όποτε θέλω θα επιστρέφω
η μεταμφίεσή μου δεν τραβάει την προσοχή
γεμάτοι είναι πια οι δρόμοι
μαύρες σημαίες.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...