Wednesday, July 15, 2009

Momentum ~ η επικράτηση

Τα χρόνια που περάσανε σαν στιγμιαίο φύσημα
σαν αστραπή πιο άγουρη απ’ τη λάμψη
πιάνουν χώρο πελώριο εκεί που δεν τα βλέπεις
- έχεις τη θέα τους στο πιάτο
μόνο από τους εξώστες τής ψυχής
που ξέρει από πέταγμα σε αχανή πελάγη.

Ακόμα και παρά τη θέλησή σου
πάντα ένα Κάτι αόρατο
μυστήριο και βραδυφλεγές
θα σε ανυψώνει πιο πολύ κι από το χνούδι τής λεύκας
θα σε γυρίζει πιο βαθιά στην ουσία τού μη όντος
ψηλά πάνω απ’ τη θέα τής ομορφιάς μονάχα
του υλικού κόσμου - εκεί που γεννιέται
η ανεπιστρεπτί νοσταλγία.

Από θαλασσινό νερό κι από κεράσι χείλι
άλλο τίποτα δεν θα σου λείψει
ανάμεσα στην ταραχή των άστρων
και του Μαγκρίτ τα μούσμουλα φεγγάρια.

Πετάω από τώρα πετραδάκια
στη λίμνη τού εφησυχασμού τους
για να συνηθίσω στα άσφαιρα κι αχρεία(στα).

Χόρτα, κρασί, χαρτί
ροδάκινα, τυρί και σοκολάτες
βγαίνω πάλι για ψώνια στην επικράτεια
των ανιάτων
σήμερα όμως σ’ έναν ανεξήγητα ανυψωτικό
ρυθμό απειθαρχίας
με βηματάκια ωστόσο χαλαρά
κόντρα στο ρεύμα.

Η ορατότητα γυμνή τού ‘πώς περνά η ώρα’
πεθαίνει χωρίς αίμα ο θάνατος
στο άκουσμα και μόνον ενός φλοίσβου.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...