Οδυσσέας Ελύτης ~ 100 χρόνια από την γέννησή του ~~~ ✿ ~❤~ ✿

"Και να! Μια ημικατεστραμμένη Θήρα που ως Νίσυρος επανακτίστηκε με γεράνια τεράστια και νερά κυλιόμενα παλαιάς Ιλιάδας κελαρύσματα."

ένα μικρό βίντεο που έφτιαξα στη μνήμη του - ελάχιστα αποσπάσματα από το βιβλίο του

εκ του πλησίον

και,
η "Ιδιωτική Οδός" του, ένα απ' τα χυμώδη πεζά - και, ταυτόχρονα, μία συναρπαστική χαρτογράφηση των εσωτερικών τοπίων του Ποιητή :

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ (πίνακες του ιδίου)

Χαρταετός ~ διαβάζει η Έλλη Λαμπέτη

Τέλος, τα αφιερώματα στον αγαπημένο Ποιητή

(στα δύο προηγούμενα τετράδια της 'άμμου'):

ο ποιητής του εφικτού ονείρου

ο αθλητής της φαντασίας

28η Οκτωβρίου 1940 ✿ஜீ✿*¨*•.¸✿~❤~✿¸.•*¨*✿ஜீ✿

Μοσχοβολάει το κλίμα σου, ω φιλτάτη πατρίς μου,
και πλουτίζει το πέλαγος από την μυρωδίαν των χρυσών κίτρων.

Ανδρέας Κάλβος

εδώ, το βιβλίο του Οδυσσέα Ελύτη :
Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό.doc

Tomas Tranströmer ~`~`~`~`~`~ ✿ ⊹ ⊱ ╮✿ ⊹ ⊱ ╮✿

Πολλοί αμφισβητούν – βάσιμα – την κλειστή αυτή λέσχη και τους 'διαδρόμους' της, ανάμεσα στις σκοπιμότητες και τις 'γνωριμίες'...
Eμείς ας πάρουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε 'λίγο' τον 80άχρονο ποιητή που βραβεύτηκε φέτος.

Όπως έχει πει ο Tomas Tranströmer (Νόμπελ Λογοτεχνίας, 2011):
"θέλω να κάνω ξαφνικές συνδέσεις ανάμεσα σε όψεις της πραγματικότητας, που η γλώσσα κρατάει συνήθως χωριστά."

Μικρό ποίημα-δείγμα από το έργο του (με τη δική μου πρόχειρη μετάφραση):

Το Δέντρο και ο Ουρανός

Είναι ένα δέντρο που τριγυρίζει στη βροχή
μας προσπερνάει μέσα στην γκρίζα νεροποντή.
Έχει μια θέληση μαζεύει ζωή απ’ τη βροχή
όπως ένα μαυροπούλι στον οπωρώνα.

Όταν σταματά η βροχή, σταματά κι εκείνο.
Να ’το πάλι, ήσυχο στην ξάστερη νύχτα
περιμένει όπως κι εμείς τη στιγμή
που θ’ ανθίσουν οι νιφάδες στο διάστημα.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The Tree and the Sky

There's a tree walking around in the rain,
it rushes past us in the pouring grey.
It has an errand. It gathers life
out of the rain like a blackbird in an orchard.

When the rain stops so does the tree.
There it is, quiet on clear nights
waiting as we do for the moment
when the snowflakes blossom in space.

✿ ஜீ ✿ •☆*•.¸¸κ α λ ο ☆ καιρι¸¸.•*☆•.¸¸.•♥ ☆ ♥⊱⊱╮* ♥ *•.¸¸.•☆*

Αποχαιρετώ σας ~ για τις διακοπές ~ με 1472 ποιήματα της Έμιλυ Ντίκινσον

Όπου κι αν βρεθείτε, να περάσετε αξέχαστα όμορφα με τους αγαπημένους σας ! :)

Τα μάτια της σκέψης

- Πού θέλεις να πας; τον ρώτησε ο φρουρός και του έριξε ένα αυστηρό βλέμμα.
Ο νέος σκέπασε το πρόσωπό του με την παλάμη και είπε ήσυχα:
- Στον Παράδεισο.

Θέλω πολλά να μάθω,
όμως βιβλία κι άνθρωποι δεν θα μου τα πουν.
Εσύ μονάχα φώτισέ με, Κύριε,
μέσα απ’ τα ποιήματά μου.
Ξύπνα με δυνατό στη μάχη με τις έννοιες,
γρήγορο στο κουμάντο των λέξεων
κι ακάματο στον ύμνο του ονόματος του Θεού
εις τους αιώνας των αιώνων.

28 Μαρτίου 1931 στις επτά το απόγευμα ~ Δανιήλ Ιβάνοβιτς Γιουβάτσεφ

Όμορφη και ~ οπωσδήποτε ~ Καλύτερη Χρονιά ! :)

Ας είμαστε αληθινοί: αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό που κάνουμε, αυτό που είμαστε
Υγεία, Αγάπη, Αρμονία ν' αρχίζουν και να τελειώνουν την κάθε μέρα μας!
Μέσα απ' την νωθρότητα, την μιζέρια και την απαξία, είναι ευκαιρία να 'αναστηλωθούμε' και να δημιουργήσουμε μια Καλύτερη Χρονιά!

Ο Χρόνος και πάλι...

...κάτω από τα αρχαία δέντρα
ανάμεσα στα λουλούδια
πρόσωπο με πρόσωπο με τον ουρανό˙
μας στοιχειώνει ό,τι δεν μπορούμε ν’ αγγίξουμε
μια κίνηση μας σπρώχνει σαν κύμα
ν’ απαντήσουμε στο ίδιο μας το κύμα
αλλά ό,τι νιώθουμε είναι ο άνεμος στα πρόσωπά μας˙
όσο καλά και να γνωρίζουμε το τοπίο της αγάπης
ο χρόνος και πάλι...

(‘Αυθαίρετο’ μοντάζ από τα ποιήματα του Ρ. Μ. Ρίλκε:
Zeit und wieder και Ein Weg (Ο Χρόνος και πάλι, και Δρόμος/Περίπατος)

Από τη νύχτα ως το πρωί

Δύο ποιήματα του Πάμπλο Νερούδα, πλεγμένα ανάμεσα στις 'σγουρές' κληματαριές και τα λευκά 'πατήματα' του γιασεμιού ~ καλή ακρόαση :)

Μικρά ...σαν χρώματα

Πάλι στην ματωμένη Γάζα... Πόνος και οργή για την 40ετή κτηνωδία - αντέχει κι άλλο μισόν αιώνα η ...πολιτισμένη Δύση;

...όταν η αγάπη κόβεται, η θάλασσα ματώνει

Έτσι κι αλλιώς, η άνυδρη εποχή δεν μας αφήνει να ξεχνάμε:
Τα ελαττώματα του διαρρήκτη είναι τα προσόντα του επενδυτή κεφαλαίων. Τζ. Μπ. Σω

Ε, λοιπόν: παρά τα σημεία των καιρών και τα τέρατα των επικαίρων,
θα έχουμε έναν πολύ όμορφο και αρμονικό, Καλό μήνα ! :)

Νίκος Καχτίτσης, ο Λεπιδοπτερολόγος της Αγωνίας

Έφυγε σαν σήμερα πριν από 40 χρόνια

Ο Νίκος Καχτίτσης γεννήθηκε το 1926 στη Γαστούνη. Πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στην Πάτρα. Σπούδασε ξένες γλώσσες και το 1947 υπηρέτησε στο στρατό σαν διερμηνέας.
Το 1951 άρχισε τα ταξίδια του: πρώτα στην Αφρική και μετά στην Ευρώπη. Το 1956 πήγε στον Καναδά όπου και εγκαταστάθηκε.
Ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα (καθηγητής αγγλικών και γαλλικών, διερμηνέας στα δικαστήρια κ. ά.). Το 1960, σε ηλικία 44 ετών, προσεβλήθη από λευχαιμία και επέστρεψε στην Πάτρα όπου και πέθανε το 1970.
Μόλις το 1985 ο εκδοτικός οίκος Στιγμή με την επιμέλεια του Ε. Χ. Γονατά επανεκδίδει και αποκαθιστά ολόκληρο το δημοσιευμένο έργο τού Νίκου Καχτίτση.
Δύο 'δωράκια' σήμερα - και η χαρά μου να τα μοιραστώ μαζί σας:

1. Ολόκληρη η νουβέλα του Νίκου Καχτίτση Το Ενύπνιο*

2. Έξι ποιήματα του Νίκου Καχτίτση ανάμεσα σε δύο τραγούδια

Κι εδώ, με αφορμή αυτό το 'όνειρο'*, θυμήθηκα 'σκηνές' απ' το τέλος του περσινού καλοκαιριού - τώρα, που το φετινό δεν αποφασίζει ακόμη να φανεί...

Έγραφε τότε ο Γιάννης Τόλιας στα 'σχόλια': "Το βιβλίο του Νίκου Καχτίτση Τρωτό Σημείο 1949, το αγόρασα στη Θεσσαλονίκη το 1979. Το ανακάλυψα κρυμμένο πίσω από στοίβες βιβλίων, σιωπηλό, μοναδικό αντίτυπο να περιμένει υπομονετικά. Δεκατέσσερα νεανικά ποιήματα με πρόλογο, μετάφραση και σημειώσεις του Γιώργου Δανιήλ."

I did not want eternity, I only begged for time! D. Capetanakis

Οι πίνακες (εδώ και στην δεξιά στήλη) είναι της Barbara Rae

Τρία ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη

Η 'υπογράφουσα' διαβάζει Μίλτο Σαχτούρη.mp3

(τα ποιήματα: Το Ποντίκι, Το Αεροπλάνο, Η δύσκολη Κυριακή)

Με την απροσποίητη σοβαρότητα μονίμως έκπληκτου παιδιού, πάντα θα προσπαθούμε να ...ανακαλύπτουμε την ηλιαχτίδα, που θα εισχωρήσει στην 'φυλακή' των δύσκολων καιρών - πέρα απ' τον μόχθο της οργής και το ξόδεμα της περιφρόνησης...

Υγεία να έχετε, Αγάπη να δίνετε - πολλά φιλιά σε όλους! :)

Μίλτος Σαχτούρης, 1919 - 2005

Ο "θλιμμένος κορυδαλός" από την ελάσσονα Κυψέλη στα μέγιστα πέρατα της φωτοσκότεινης υδατογραφίας του σύμπαντος - εδώ και πέντε χρόνια, ανεμίζει αβαρής και εσαεί αναπεπταμένος, συναγωνιζόμενος σε ταπεινότητα τα πετεινά του ουρανού.

Σε λίγες μέρες και τα τρία ποιήματα (ολόκληρα) σε mp3, μετά μουσικής

Να μαλακώνει η ψυχή, να μην λυγίζει...

Και μέσα στο σπίτι υπήρχε το άλλο εκείνο σπίτι
- εκεί που η μητέρα ήταν ακόμα νέα κι ένα φλάουτο
ακουγόταν το βράδυ, όπως όταν οδηγούν έναν τυφλό.
Σ΄αυτό το σπίτι είχαμε μείνει κι εμείς για πάντα
ενώ καθώς ανάβαμε την λάμπα
το φως της έριχνε μόνον τις σκιές μας στο πάτωμα εδώ.

Πλανόδιοι έμποροι αγοράζουνε τα πτώματα
― θα χρειαστούν μεθαύριο
σαν ανεξόφλητες αποδείξεις της "μεγάλης μας εποχής",
κι αυτούς τους λίγους στίχους χρειάστηκε ένα ολόκληρο
θησαυροφυλάκιο πόνου, για να τους αποσπάσω
απ’ την φιλάργυρη αιωνιότητα,
σαν τοκογλύφοι οι μέρες μας μάς κλέβουν τη ζωή.

Νύχτωσε. Ώρα που αναρωτιέται κανείς
τι έπραξε στη ζωή του.
Κι οι νεκροί πλάγιασαν και σταύρωσαν τα χέρια,
σαν αυτό που ψάχναν
να το αγγίζουν, επιτέλους, μέσα τους.

Τάσος Λειβαδίτης

Οι πίνακες είναι του Gerhard Richter