Monday, November 30, 2009

Οι ανάσες του Δεκέμβρη

Μ' αρέσουν οι άνθρωποι που είναι γοητευτικοί - όχι από ομορφιά, αλλά - επειδή είναι αυτονοήτως γενναιόδωροι˙ και ανελέητοι - πρώτ' απ' όλα με τον εαυτό τους - επειδή τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς 'απώλειες'.
Ακόμα, (ψάχνω και) αγαπώ τους ανθρώπους που (αφιερώνουν τον χρόνο τους και) με βλέπουν, όταν (θέλω να) είμαι 'αόρατη'.
Θέλω να μοιάσω σ' εκείνους τους αφανείς, που κάνουν την εξυπνάδα τους καλοσύνη - αγκαλιά για τους αδαείς, τους πονεμένους χωρίς αιτία - τους χαρούμενους απ' το πολύ δόσιμο.

Κατέβηκα στην πόλη μου σαν να ταξίδευα σ' ένα άγνωστο μυστηριώδες νησί - όλες οι αισθήσεις εν εγρηγόρσει, σαν ανοιχτά παράθυρα μπροστά στη θάλασσα. Λες και νοσταλγούσα ένα μέρος που δεν γνώρισα ποτέ.
Δρόμοι, αξιοθέατα, σοκάκια, βιτρίνες, τοίχοι με γκραφίτι – η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα εμπνέει, ειδικά τη νύχτα˙ τότε κρύβονται η ασχήμια και τα τραύματα που της προξενούν οι άνθρωποι.
Η πόλη παίρνει συνέχεια λάθος δρόμους, σαν να μην ξέρει να ιεραρχεί τα πράγματα, να ενώνει αντιθέσεις. Ανάμεσα στην επίμονη μοναχικότητα και το 'συνωμοτικό' πείσμα, οι ζωντανές ψηφίδες της τραβούν το δικό τους δρόμο και προσθέτουν στην πόλη τη λάμψη και τις ρυτίδες της.
Στις γυαλιστερές λεωφόρους της (τα σκουπίδια δεν ...κάνουν εντύπωση στην Πανεπιστημίου), στις ανηφόρες και τα ασφυκτικά στενάκια της (αγνοώντας δήθεν το μπετόν) χαζεύοντας το αδιάφορο φεγγάρι και ψαχουλεύοντας την πεισματικά κρυμμένη, αράγιστη μνήμη τών δρόμων και των κτιρίων της, που μόνο αχνά ψιθυρίζουν "piensa en mi", λες και κατέφθασε ξεχειλίζοντας υπόγειος ποταμός από το Μεξικό τών '30's...

Να λες ψέματα από άγνοια, μπορεί να είναι μια συμπαθητική υποκρισία. Αν λες ψέματα από πρόθεση, είναι μια διαστροφική ροπή προς το άχρηστο κακό.
Αλήθεια και ψέμα είναι η συνέπεια και η α-συνέπεια πρώτ' απ' όλα προς τον εαυτό μας.

Ψυχή δυνατή, όραμα καθαρό, εμπνευσμένη φιλοδοξία.
Ποιος είπε; "Να ονειρεύεσαι σαν να θα ζήσεις για πάντα. Να ζεις σαν να θα πεθάνεις αύριο."

Δεν έχεις χαθεί. Εδώ είσαι!...
Τι θα έκανες αν δεν μπορούσες να αποτύχεις;

Μόνον όταν αρχίζουμε να χαλαρώνουμε με τον εαυτό μας, γίνεται η περισυλλογή μια διαδικασία 'μετα-μορφωτική'. Μόνο όταν 'συνομιλούμε' με τον εαυτό μας χωρίς να ηθικολογούμε, χωρίς τραχύτητα και εξαπάτηση, μπορούμε να εγκαταλείψουμε τα 'βλαβερά δείγματα' (μπορεί και ...δήγματα).

Και, σίγουρα, ζωή δεν είναι να περιμένεις να περάσει η καταιγίδα˙
είναι να μάθεις να χορεύεις στη βροχή.
Είναι πράγματα που δεν θέλεις να συμβούν,
αλλά πρέπει να τα δεχθείς˙
πράγματα που δεν θέλεις να γνωρίζεις,
κι όμως πρέπει να τα μάθεις.
Και, άνθρωποι που δεν μπορούμε να αποχωριστούμε,
αλλά πρέπει να τους αφήσουμε να φύγουν.
Με ...λιγότερα λόγια: αν αγαπάς το ουράνιο τόξο, πρέπει να αντέχεις την καταιγίδα :)

Καλωσορίζοντας τον Δεκέμβρη,... τι να ευχηθούμε;
- Ας έχουμε όλοι: εποικοδομητικές, φρέσκες και άγνωστες εμπειρίες και αυτόν το μήνα! ;)
Και: να είμαστε καλά. Να κάνουμε το καλό. Με κάθε τρόπο. Κάθε μέρα.
Και να παραμένουμε ο αληθινός εαυτός μας.

Στο μεταξύ - κάνοντας και τη μικρή αναδρομή στον πλανήτη μας:
Στην γαλλική επανάσταση του 1789, π.χ., ο δυτικός κόσμος ήταν κατά 95% αγροτικός˙ στην Αγγλία δε, ο αστικός πληθυσμός δεν ξεπερνούσε το 50% ως το 1850.
Στην αρχή τού 20ού αιώνα, το 42,5% Δυτικοευρωπαίων και Βορειοαμερικανών ζουν σε πόλεις άνω των 100.000 κατοίκων.
Σήμερα, 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζούν μόνο από τη φύση - όπως πριν από 5000 χρόνια.
4 δισ. ζουν σε πόλεις.
500 εκατομμύρια, σε ερήμους.

Παραρτύματα

& Στη διάρκεια της βασιλείας τού Λουδοβίκου 15ου (1710 - 1774) τα σαλόνια τής υψηλής κοινωνίας πέρασαν από το ροκοκό στην ...αρχαία Ελλάδα! (Η επιστροφή στην αισθητική τού κλασικισμού δεν ήταν τυχαία - ας μην ξεχνάμε το κίνημα του Διαφωτισμού...)
Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, καθώς και έπιπλα, κηροπήγια, βάζα, ρολόγια κ.ά. - προερχόμενα κυρίως από το Λούβρο - μια ευκαιρία να θαυμάσουμε αρχαιοελληνικές πινελιές στην - βαρυφορτωμένη πολλές φορές - γαλλική φινέτσα.
Αυτή την περίοδο καλύπτει η νέα έκθεση Le Goût à la Grecque
Εθνική Πινακοθήκη, Μιχαλακοπούλου 1, ως τις 11/1/2010
~ σχετικά με το Goût grec (ελληνικό 'γούστο')

& Πολιτιστικό γεγονός: για πρώτη φορά συγκεντρωμένα όλα μαζί τα 74 πρωτότυπα μπρούτζινα γλυπτά τού Edgar Degas (19.7.1834 – 27.9.1917)
Μουσείο Ηρακλειδών 16 - Θησείο, ως τις 25/4/10

& Ως και ...χορό μαθαίνεις στο πολυπράγμον Ινστιτούτο Θερβάντες (πρόσφατα μετακόμισε σε ανακαινισμένο κτίριο), που εγκαινιάστηκε με την έκθεση έργων - ποιού άλλου; - του ιδιοφυώς πρωτοπόρου Salvador Dali
(Διαθέτει και καφέ με breathtaking θέα την Ακρόπολη!:)
Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα - ως τις 30/1/10

& Ένα από τα πέντε σημαντικότερα φεστιβάλ στον κόσμο, αφιερωμένα στην τέχνη τής φωτογραφίας - ο Διεθνής μήνας της, φέτος, με τίτλο Crossroads
Εσπλανάδα, Παραλία Φαλήρου ~ μόνο ως τις 6/12

& Και, για όσους έχουν την - όχι απαραίτητα (και μόνο) οικονομική - πολυτέλεια για συναρπαστικά ταξίδια: Λένε πως τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτει τα αρχαία κάλλη της, που ήταν βυθισμένα στον (προσωρινό) ύπνο του χρόνου˙ μαζί με τις ατέλειες και τις αντιφάσεις της – όπως κάθε πόλη όταν στριμώχνονται και πρέπει να χωρέσουν μέσα της τόσο η ιστορία της όσο και το ζωντανό παρόν της – γεμάτη μνήμες και ρομαντικό κοσμοπολιτισμό, αναδύεται σαγηνευτική η Δαμασκός
(Πάμε και ...απ' το δωμάτιό μας!... ;)

7 comments:

markos A said...

Νανά καλό μεσημέρι!

είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο, το πώς και οι "serendipities" καλύπτουν όλες τις πτυχές από το "σοβαρό" ως το "ελαφρύ". εκπληκτικός συνδυασμός του τερπνού μετά του ωφελίμου!

ένα παρ-άρτυμα, νομίζω ενδιαφέρον:
στη γκαλερί KALFAYAN εκτίθενται έργα του Γαΐτη. Οι παλαιότεροι θυμόμαστε σίγουρα τα "ανθρωπάκια" του

Νανά, σε σένα και τους εκλεκτούς συνταξιδιώτες, καλή εβδομάδα και από αύριο Καλό Μήνα!

meril said...

Καλό μήνα
ζεστό, χουχουλιασμένες οι ώρες με ό,τι μας κάνει να είμαστε καλά στη μυλόπετρα του κάθε μέρα

onlysand said...

MARKOS A

σ' ευχαριστώ για την προσοχή σου και για τα ευγενικά σου λόγια

σπουδαίος ο Γαΐτης: η πολυάνθρωπη ερημιά 'συνωστισμένη' στην μοναξιά τού πλήθους
πάω να αναρτήσω την έκθεση στα ΠαρARTύματα

ανταποδίδω τις ευχές :)

onlysand said...

Καλό μήνα, MERILou

πολύ όμορφα τα λες - στη μυλόπετρα, αλλά τουλάχιστον 'χουχουλιασμένοι' :)

υ/γ. μια ματιά μόνο έριξα στα ποιήματά σου - θέλω να τα διαβάσω με τον χρόνο που δεν βρίσκω... \

Καλό μήνα και σε όλους τους περαστικούς - είτε εκ προθέσεως, είτε ...κατά τύχη ;)

eraser said...

Νανά, καταπληκτική βόλτα η εντός και εκτός "ξενάγηση" που μας προσφέρεις κάθε τόσο!

θα είχα να προτείνω ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Νίκο Κούνδουρο με φωτογραφίες από 19 ταινίες του...
(αλλά δεν έχω λεπτομέρειες...)

Καλό μήνα σε όλους τους φίλους της "Άμμου" και του "Κήπου"!

onlysand said...

ERASER :)

χαίρομαι που απολαμβάνεις τις βόλτες μας

να σου πω, κάπου διάβασα κι εγώ για τον Κούνδουρο, αλλά οι ημερομηνίες και οι τόποι ήταν μπερδεμένα και ανόμοια...

τεσπα... θα το ψάξω και θα βάλω όσα δεν έχουν λήξει ακόμη

καλό μήνα και σε σένα!

voul-voul said...

Οι ανάσες δεν είναι του Δεκέμβρη, Νανά! Είναι δικές σου και έχεις τον μοναδικό, αισθαντικό τρόπο να τις μοιράζεσαι μαζί μας. Συμφωνώ απόλυτα με τον Μάρκο!

Στο Ντεγκά θα πάω οπωσδήποτε!
(Αχ, και στη Δαμασκό θα ήθελα πολύ να πάω!:)

Πανσέληνος απόψε! Καλό μήνα σε όλους τους φίλους της «Άμμου» και του «Κήπου» !

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...