Όταν κερδίζει το 'χαρτί' ;)

Γεια σε όλους !!! :)))

Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα, από καρδιάς, όσους συνεχίζουν να στέλνουν αγαπησιάρικα, πανέξυπνα και χαριτωμένα μέιλ - απτόητοι ;) από την δική μου αμέλεια να απαντώ τις τελευταίες εβδομάδες˙ και, ξέρω, η συγνώμη δεν αρκεί!
Θες, όμως, τα τρεχάματα της καθημερινότητας που ποτέ δεν σταματούν, θες ως γνήσια Ελληνίδα ("της τελευταίας στιγμής"), θες - κυρίως! - το ξυπόλητο καλοκαιράκι* που σε ξεμυαλίζει χωρίς να το καταλαβαίνεις (ή, μάλλον: με τη θέλησή σου!), να 'μαστε κιόλας να οδεύουμε ολοταχώς προς το φθινόπωρο (αστροΝομικά)...
Κι όπως γίνεται κάθε χρόνο, όταν εκείνο* φεύγει, επιστρέφουμε εμείς - θέλοντας και μη... - με τα πόδια στη γη (λέμε τώρα), αλλά το μυαλό φευγάτο ακόμη στα λατρεμένα!
Φέτος όμως έχω μία χαρά που ίσως κάνει λιγότερο ...οδυνηρή την 'προσαρμογή' - είναι και η κύρια αιτία της 'εξαφανισής' μου από την 'άμμο' (και τον 'κήπο') - να την μοιραστώ μαζί σας: Αυτό τον καιρό είμαι πολύ απασχολημένη˙ προετοιμάζω το επόμενο λάθος μου** - ε..., συγνώμη, το επόμενο βιβλίο μου, ήθελα να πω :)
**με παρέσυρε ο ...κ. Κόινερ!...

Περνάνε συνήθως τρία χρόνια, κατά μέσο, ώσπου να ...αθετήσω τον λόγο μου, ότι θα είναι το τελευταίο (λάθος μου)... ;Ρ

Μη με ρωτάτε - ανυπόμονη είμαι κι εγώ - μεγάλο λόγο δεν θα πω, πάντως σε όχι μεγαλύτερο διάστημα από ένα(μιση) μήνα, πιστεύω ότι θα είναι στα βιβλιοπωλεία.
Εδώ που τα λέμε, δεν εξαρτάται απόλυτα από τον εκδότη - έχει κι αυτός να αντιμετωπίσει καθυστερήσεις από τους υπόλοιπους συνεργάτες.
Μεταξύ μας, όταν μπαίνεις σ' αυτή την περιπέτεια, πρέπει να είσαι αισιόδοξος λόγω θέλησης, αλλά απαισιόδοξος λόγω ...νοημοσύνης (για να παραφράσω τον Γκράμσι).

Ως 'ύλη', από μένα έφυγε προχθές - χρειάζονται, βέβαια, οι τελικές διορθώσεις και τα απαραίτητα σούρτα-φέρτα (αχ, πώς τα βαριέμαι!) ως την τελική έγκριση (μου) - και, όπως συμβαίνει με όλα τα 'εκδιδόμενα', σε λίγο δεν θα είναι πια δικό μου.

Να έχετε ένα υπέροχο Σ/Κ ~ τρυφερό και ...απογειωμένο!... :)

Οι ανάσες του Δεκέμβρη

Μ' αρέσουν οι άνθρωποι που είναι γοητευτικοί - όχι από ομορφιά, αλλά - επειδή είναι αυτονοήτως γενναιόδωροι˙ και ανελέητοι - πρώτ' απ' όλα με τον εαυτό τους - επειδή τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς 'απώλειες'.
Ακόμα, (ψάχνω και) αγαπώ τους ανθρώπους που (αφιερώνουν τον χρόνο τους και) με βλέπουν, όταν (θέλω να) είμαι 'αόρατη'.
Θέλω να μοιάσω σ' εκείνους τους αφανείς, που κάνουν την εξυπνάδα τους καλοσύνη - αγκαλιά για τους αδαείς, τους πονεμένους χωρίς αιτία - τους χαρούμενους απ' το πολύ δόσιμο.

Κατέβηκα στην πόλη μου σαν να ταξίδευα σ' ένα άγνωστο μυστηριώδες νησί - όλες οι αισθήσεις εν εγρηγόρσει, σαν ανοιχτά παράθυρα μπροστά στη θάλασσα. Λες και νοσταλγούσα ένα μέρος που δεν γνώρισα ποτέ.
Δρόμοι, αξιοθέατα, σοκάκια, βιτρίνες, τοίχοι με γκραφίτι – η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα εμπνέει, ειδικά τη νύχτα˙ τότε κρύβονται η ασχήμια και τα τραύματα που της προξενούν οι άνθρωποι.
Η πόλη παίρνει συνέχεια λάθος δρόμους, σαν να μην ξέρει να ιεραρχεί τα πράγματα, να ενώνει αντιθέσεις. Ανάμεσα στην επίμονη μοναχικότητα και το 'συνωμοτικό' πείσμα, οι ζωντανές ψηφίδες της τραβούν το δικό τους δρόμο και προσθέτουν στην πόλη τη λάμψη και τις ρυτίδες της.
Στις γυαλιστερές λεωφόρους της (τα σκουπίδια δεν ...κάνουν εντύπωση στην Πανεπιστημίου), στις ανηφόρες και τα ασφυκτικά στενάκια της (αγνοώντας δήθεν το μπετόν) χαζεύοντας το αδιάφορο φεγγάρι και ψαχουλεύοντας την πεισματικά κρυμμένη, αράγιστη μνήμη τών δρόμων και των κτιρίων της, που μόνο αχνά ψιθυρίζουν "piensa en mi", λες και κατέφθασε ξεχειλίζοντας υπόγειος ποταμός από το Μεξικό τών '30's...

Να λες ψέματα από άγνοια, μπορεί να είναι μια συμπαθητική υποκρισία. Αν λες ψέματα από πρόθεση, είναι μια διαστροφική ροπή προς το άχρηστο κακό.
Αλήθεια και ψέμα είναι η συνέπεια και η α-συνέπεια πρώτ' απ' όλα προς τον εαυτό μας.

Ψυχή δυνατή, όραμα καθαρό, εμπνευσμένη φιλοδοξία.
Ποιος είπε; "Να ονειρεύεσαι σαν να θα ζήσεις για πάντα. Να ζεις σαν να θα πεθάνεις αύριο."

Δεν έχεις χαθεί. Εδώ είσαι!...
Τι θα έκανες αν δεν μπορούσες να αποτύχεις;

Μόνον όταν αρχίζουμε να χαλαρώνουμε με τον εαυτό μας, γίνεται η περισυλλογή μια διαδικασία 'μετα-μορφωτική'. Μόνο όταν 'συνομιλούμε' με τον εαυτό μας χωρίς να ηθικολογούμε, χωρίς τραχύτητα και εξαπάτηση, μπορούμε να εγκαταλείψουμε τα 'βλαβερά δείγματα' (μπορεί και ...δήγματα).

Και, σίγουρα, ζωή δεν είναι να περιμένεις να περάσει η καταιγίδα˙
είναι να μάθεις να χορεύεις στη βροχή.
Είναι πράγματα που δεν θέλεις να συμβούν,
αλλά πρέπει να τα δεχθείς˙
πράγματα που δεν θέλεις να γνωρίζεις,
κι όμως πρέπει να τα μάθεις.
Και, άνθρωποι που δεν μπορούμε να αποχωριστούμε,
αλλά πρέπει να τους αφήσουμε να φύγουν.
Με ...λιγότερα λόγια: αν αγαπάς το ουράνιο τόξο, πρέπει να αντέχεις την καταιγίδα :)

Καλωσορίζοντας τον Δεκέμβρη,... τι να ευχηθούμε;
- Ας έχουμε όλοι: εποικοδομητικές, φρέσκες και άγνωστες εμπειρίες και αυτόν το μήνα! ;)
Και: να είμαστε καλά. Να κάνουμε το καλό. Με κάθε τρόπο. Κάθε μέρα.
Και να παραμένουμε ο αληθινός εαυτός μας.

Στο μεταξύ - κάνοντας και τη μικρή αναδρομή στον πλανήτη μας:
Στην γαλλική επανάσταση του 1789, π.χ., ο δυτικός κόσμος ήταν κατά 95% αγροτικός˙ στην Αγγλία δε, ο αστικός πληθυσμός δεν ξεπερνούσε το 50% ως το 1850.
Στην αρχή τού 20ού αιώνα, το 42,5% Δυτικοευρωπαίων και Βορειοαμερικανών ζουν σε πόλεις άνω των 100.000 κατοίκων.
Σήμερα, 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζούν μόνο από τη φύση - όπως πριν από 5000 χρόνια.
4 δισ. ζουν σε πόλεις.
500 εκατομμύρια, σε ερήμους.

Παραρτύματα

& Στη διάρκεια της βασιλείας τού Λουδοβίκου 15ου (1710 - 1774) τα σαλόνια τής υψηλής κοινωνίας πέρασαν από το ροκοκό στην ...αρχαία Ελλάδα! (Η επιστροφή στην αισθητική τού κλασικισμού δεν ήταν τυχαία - ας μην ξεχνάμε το κίνημα του Διαφωτισμού...)
Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, καθώς και έπιπλα, κηροπήγια, βάζα, ρολόγια κ.ά. - προερχόμενα κυρίως από το Λούβρο - μια ευκαιρία να θαυμάσουμε αρχαιοελληνικές πινελιές στην - βαρυφορτωμένη πολλές φορές - γαλλική φινέτσα.
Αυτή την περίοδο καλύπτει η νέα έκθεση Le Goût à la Grecque
Εθνική Πινακοθήκη, Μιχαλακοπούλου 1, ως τις 11/1/2010
~ σχετικά με το Goût grec (ελληνικό 'γούστο')

& Πολιτιστικό γεγονός: για πρώτη φορά συγκεντρωμένα όλα μαζί τα 74 πρωτότυπα μπρούτζινα γλυπτά τού Edgar Degas (19.7.1834 – 27.9.1917)
Μουσείο Ηρακλειδών 16 - Θησείο, ως τις 25/4/10

& Ως και ...χορό μαθαίνεις στο πολυπράγμον Ινστιτούτο Θερβάντες (πρόσφατα μετακόμισε σε ανακαινισμένο κτίριο), που εγκαινιάστηκε με την έκθεση έργων - ποιού άλλου; - του ιδιοφυώς πρωτοπόρου Salvador Dali
(Διαθέτει και καφέ με breathtaking θέα την Ακρόπολη!:)
Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα - ως τις 30/1/10

& Ένα από τα πέντε σημαντικότερα φεστιβάλ στον κόσμο, αφιερωμένα στην τέχνη τής φωτογραφίας - ο Διεθνής μήνας της, φέτος, με τίτλο Crossroads
Εσπλανάδα, Παραλία Φαλήρου ~ μόνο ως τις 6/12

& Και, για όσους έχουν την - όχι απαραίτητα (και μόνο) οικονομική - πολυτέλεια για συναρπαστικά ταξίδια: Λένε πως τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτει τα αρχαία κάλλη της, που ήταν βυθισμένα στον (προσωρινό) ύπνο του χρόνου˙ μαζί με τις ατέλειες και τις αντιφάσεις της – όπως κάθε πόλη όταν στριμώχνονται και πρέπει να χωρέσουν μέσα της τόσο η ιστορία της όσο και το ζωντανό παρόν της – γεμάτη μνήμες και ρομαντικό κοσμοπολιτισμό, αναδύεται σαγηνευτική η Δαμασκός
(Πάμε και ...απ' το δωμάτιό μας!... ;)

Κόκκινα, καφεκίτρινα και πράσινα...

Μου έρχεται συχνά στο νου η ρήση τού Θουκυδίδη "απερισκέπτως ευέλπιδες" (οι Έλληνες)...

Να μην ξεχάσουμε: αύριο τα ρολόγια ...πίσω! (Ελπίζω μόνο τα ρολόγια... ;) Κερδίζουμε μία ώρα στη ζωή μας - τι θα την κάνουμε;!...;Ρ
Μικραίνουν οι μεγάλες μέρες που ξοδεύτηκαν τεμπέλικα στις παραλίες!
Τότε που, εμείς, από αναβολή σε παραίτηση – τρισευτυχισμένοι!
Κι αν δεν το ήξερες, 13.676 χιλιόμετρα είναι το μήκος των ελληνικών ακτών :)
Ακόμα να ξεκολλήσω, ε;! Θα μ' έχετε βαρεθεί... ;)
Λένε πως η ...αρρώστια περνάει με το τέλος τού Σεπτέμβρη - έχω ...υποτροπιάσει, γιατρέ;... ;Ρ

Όπως: είσαι ό,τι τρως, έτσι και: ό,τι βλέπεις είσαι.

Επίσης, κι αυτό αν δεν το ήξερες, ένα ματσάκι (= επτά τον αριθμόν!) κρεμμυδάκια φρέσκα στη λαϊκή (που για δύο μήνες ακόμη θα είναι ακριβώς κάτω απ' το σπίτι μου και δεν χορταίνω να ρουφάω ευωδιές και χρώματα) κοστίζει 'μόοολις' 50 λεπτά (= 25 δραχμές το ένα!)

Εντελώς ξαφνικά και απροσδόκητα, ακούγεται απ' το πουθενά "a whiter shade of pale" - των Procol Harum, ποιος τους θυμάται ακόμη; - ένα τραγούδι σαν λυπημένο αδέσποτο, σου σπαράζει την καρδιά κάθε φορά που το ακούς...

A! απ' τον περασμένο μήνα ξαναφύτρωσαν οι φρέζιες! περίεργο δεν είναι;... Τώρα, ...ξεγελάστηκαν απ' τον καιρό; ή θέλουν μια δεύτερη ζωή-ευκαιρία;!... Θα προλάβουν, άραγε, να βγάλουν τα μυρωμένα τους μπουμπούκια που δεν χορταίνω να μυρίζωωω;...!...
Το κρύο θα δείξει, κι εμείς ...θα δούμε :)

Α! (δεύτερο "Α!" ;): και να μην ξεχνάμε - όπως όλο το χρόνο εξάλλου - να βάζουμε πήλινα με φαγητό και άλλα με νερό για τα αδέσποτα, και να ρίχνουμε ψιχουλάκια στον κήπο, στα μπαλκόνια ή στο δρόμο. Γιατί τα πουλιά, αν δεν είναι οι ποιητές που γλύτωσαν τον 'πυροβολισμό', είναι αγαπημένες ψυχές τού κόσμου που πετούν πάνω απ' τα (σκυμμένα) κεφάλια για να μας θυμίζουν πως η αλήθεια και η ομορφιά δεν χάθηκαν˙ είναι αόρατα λήμματα στο λεξικό τής ζωής μας και περιμένουν σιωπηλά να τα δ ι α β ά σ ο υ μ ε :)Υπάρχει μια λάμψη από ουρανό μέσα μας, λέει κάπου ο Arthur P. Stanley, σε κάθε σκέψη, λέξη, πράξη μας, και μας υψώνει πάνω απ' τον εαυτό μας.

Τελικά, δηλαδή, δεν επιτρέπεται παρά να είμαστε αισιόδοξοι - είναι ζήτημα οπτικής: να βρίσκεσαι, δηλαδή, στην 'φωτεινή' πλευρά τού δρόμου˙ και απαιτεί προσπάθεια.
Σχεδόν ποτέ δεν παίρνουμε ό,τι μας αξίζει. Πιο συχνά, παίρνουμε αυτό που ζητήσαμε.

Α! (τρίτο! ...κουδούνι)
Προχθές, με ήλιο φλογερό και κοντομάνικα, πήγαμε επιτέλους στο Μουσείο τής Ακρόπολης! Για 5 (πέντε!) ώρες γίναμε ...διαδρομιστές - και λίγο ήταν! - γιατί, από μέσα κούκλα˙ απ' έξω ...άστο για ...αργότερα... ;(
Έπεται σχετική ανάρτηση φυσικά... :)

Αυτή η εποχή, λοιπόν, είναι μια δεύτερη άνοιξη: σκέψου πως κάθε πεσμένο φύλλο που σου κρύβει τόσο τρυφερά και ήσυχα το μονοπάτι, θα γίνει σε έξι μήνες λουλούδι ;)
Κατά τους πιο ...αισιόδοξους, το φθινόπωρο είναι η εποχή που περιέχει τις χάρες όλων των άλλων μαζί: τη χαρακτική τού χειμώνα, την υδατογραφία τής άνοιξης και την ελαιογραφία τού καλοκαιριού.
Εξάλλου, ...νοσταλγία είναι η ψεύτρα που μας παραπλανά (με τη θέλησή μας).


Παραρτύματα

& Η ιστορία τής Αρχαίας Αγοράς των Αθηνών τρισδιάστατη!

& Τιμή στους 7000 εθελοντές των μυθικών πια Ολυμπιακών Αγώνων τής Αθήνας ~ Εθνική Γλυπτοθήκη (Πάρκο Στρατού, Γουδή) 8 - 20/12

& Και, σαν ξεχασμένο φθινόπωρο - 130 χρόνια από την γέννησή του φέτος - ο χαμηλόφωνος Λάμπρος Πορφύρας

& Και λίγο πιο ...μακριά: απρόσμενες συναντήσεις ιστορίας και τέχνης με τα ανήσυχα 'παιδιά' τού ...Τρότσκι˙ έκθεση μεταβυζαντινών εικόνων στο Ερμιτάζ ~ ως τις 13/12

& Και εδώ, η αθάνατη Τέχνη τού Leonardo da Vinci →
Μια συναρπαστική ιστορία, ίσως η πιο σημαντική ανακάλυψη σχετικά με τον μεγάλο Ιταλό τα τελευταία 100 χρόνια: ένας καινούργιος πίνακας!
- Και μια ...εξήγηση για το αινιγματικό χαμόγελο της Τζοκόντα του : εκπληκτικό

↓ Στο μεταξύ: 15.000 θάνατοι την ημέρα συμβαίνουν στον κόσμο λόγω του μολυσμένου νερού.