Saturday, December 26, 2009

To μαργαριτάρι της Ποίησης

Έλεγε τις προάλλες σε μία συνέντευξή του ο Μάρκος Μέσκος:
Η ποίηση υπάρχει σαν ένας κρυμμένος θησαυρός στα αισθήματα των ανθρώπων. Είναι η κρυμμένη ομορφιά ενός τεράστιου μυστικού, που καταφέρνουν και εκμαιεύουν ορισμένοι γραφιάδες, ποιητές. Πιστεύω ακράδαντα, ότι η Ποίηση είναι από τα ουσιαστικά μεγέθη που προσδιορίζουν και τη ζωή και την έκφραση των όντων επί του πλανήτη Γη.
Δεν μπορώ να πω για τον εαυτό μου: "Εγώ είμαι ποιητής", είναι μεγάλη κουβέντα. Δεν προσήλθα στο ιερό της Ποίησης για να αναγνωριστώ - ήταν ανάγκη ψυχής.

Έχεις δει ποτέ τις λέξεις να πέφτουν στη σιωπή σαν τη σταγόνα σε ήσυχη λίμνη;
Σαν τα μαργαριτάρια στο βυθό, αθόρυβα...
Ή, με μεγάλο κρότο, όπως όταν σπάει πάνω στο παρκέ ένα πολύτιμο περιδέραιο - σκέψεων και αισθημάτων. Εδώ, ένα 'μαργαριτάρι'... :

Eπειδή με σκέφτεσαι, αλλάζει ο κόσμος·
επειδή σε θυμάμαι, αλλάζω τον κόσμο.
Το ανθισμένο ξαφνικό υπόσχεται καρπούς
- ας υποθέσουμε πως είμαστε δέντρα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...