Monday, September 27, 2010

Βάσανα σάβανα

Σου έλεγα παλαιότερα
τα σάβανα δεν έχουν τσέπες
τώρα, από κοντά, διαπίστωσα
δεν έχουνε καν αίμα και ορμή
γι' αυτό αιμοδιψή τα αφιλότιμα
και ό,τι πρέπει για όσους εν ζωή τ’ αξίζουν.

Aπλώνει άγουρο δειλινό
ανεξιχνίαστο ο Σεπτέμβρης
σαστισμένα ζωΰφια σαν ελπίδες ανεξόφλητες
χοροπηδούν ερήμην σου στο αθέατο
ρεματάκι της ζωής:
εκεί που έχεις λόγο, χάνεσαι
κι όπου δεν απαντάς, κερδίζεις.

Φτερώνουνε φορές αυθόρμητη
πηγή τα χελιδόνια
όπως όταν σου λέω
μη μ’ αγγίζεις
σμήνος πετάγονται πουλιά
απ’ το βλέμμα σου
και με ραγίζεις.

Νύχτες βελούδα αβάσταχτα
κεντά στον ουρανό η φλόγα
η μικρή κι αχόρταγη
του νου σου
καίω στα χείλη σου τσιγάρο τελευταίο
- ποιος θα μπορούσε να μου κλέψει
όσα έζησα
ακόμα κι αν διάβαζε το αίμα μου
ως την ελάχιστή του συλλαβή
ρανίδα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...