Wednesday, February 8, 2012

Ταμπλώ βιβάν •*☆•.¸¸.•♥ ☆•*☆•.¸¸.•♥ ☆•*☆•.¸¸.•♥ ☆★° :.* . • ○ ° ★



Κερνάει τάματα κι απόψε η σελήνη
προχωρημένη αιδημοσύνη
τα βουνά της
και οι λεηλατημένες φωτοσκιάσεις˙
τ' ασημικά της πλήθυναν
χαρίζεται στον πόνο του ανθρώπου
μία χλωμή ανασφαλής βασίλισσα
ανάμεσα σε καταρράκτες κομητών
και αρχαία αίματα κρεμασμένη
στα σκοτεινά χάη όπως
εσύ γέρνεις στον ώμο αγαπημένου
- η μοναξιά διπρόσωπη και πολύ
μακρινά του ταξιδιού τα φώτα.

Τόσο γεμάτο ένα φεγγάρι η ψυχή μου
που κάνει κούνια στα κλαδιά της νύχτας
τα μετάξια της˙
και πάλλονται φυλλώματα με ουράνιες
προσκλήσεις για τη Συναυλία
όπου φωνή και όχι οργή σαλπίζει
το αταξίδευτο ν' ανοίξει τα πανιά του
απέραντη η Όραση
- οι δήθεν χαρισμένες λύσεις
ίσα με την απόσταση
της Γνώσης απ' τη Μνήμη -
κι ένα γενναίο δάκρυ που κατάφερε
να φτάσει ως το πηγούνι...

Tο πάγιο συμπέρασμα: ο νους ο μετανάστης.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...