Thursday, June 25, 2009

Αιθρία ευώδης

Κρατάει τις υποσχέσεις από τα λουριά
το καλοκαίρι
χάδι είναι και σκιά
του γιασεμιού το νεύμα ξέπνοη ανάσα
και φυλαχτό για το χειμώνα
όπως το μάγουλο στη θαλασσένια αγκαλιά
στη Δήλο σαύρα ανάσκελη
ακινητοποιημένος χρόνος η κλεψύδρα
στο κεφαλόσκαλο του Διομήδη.

Κρατάει όρκους το για-σε-me
- κάτω απ' το χιόνι έπινε φωτιά -
είναι που φυλάω ακόμα
τα πεταλάκια του
ανάμεσα στις σελίδες
- πρώτοι ρόλοι εν περιλήψει.

Γυρνάω πλευρό και χύνονται
θάλασσα οι λέξεις απ' την άλλη
στο μαγικό κουτάκι τις κλειδώνω
να ωριμάσουν τύχη
μα εκείνες γίνονται κορδέλες
αβαρείς καμπύλες
ή κόκκινο κρασί οι πιο ανυπότακτες.
Λάμπει το σύννεφο κρυφά
από μέσα του
μισανοίγει
ντροπαλά τις γρίλιες
της καρδιάς του
- το φως πίσω απ' τα μάτια.

Μια χάρη τώρα έρχεται: έξω
χαρά Θεού
– για μέσα, ξαναγράφω θάλασσα
και γίνεται ταξίδι.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...