Thursday, April 30, 2009

Στα δώματα της ηδονής

Το κάποτε άωρο χθες
κουκίδα τώρα στον ορίζοντα
σε λίγο άφαντη – υποκλίνεται η Κλυταιμήστρα
σ’ ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα πριν ξημερώσει
ο αυριανός της θάνατος.

Πήγες να κρυφτείς και σ’ είδα
ξέφυγε μια ηλιαχτίδα

«Πέρσι πατίκωσα επτά φρέσκα ροδοπέταλα
πάνω στο τελευταίο σου γράμμα
τώρα η διεύθυνση έχει σβηστεί
στη θέση της στάζει μόνο αίμα
το αίμα της γέννας σου ή της θανής μου
το ίδιο κάνει – δεν με ακούς – έλα λοιπόν
πιο γρήγορα όσο μπορείς πιο γρήγορα.»

Λίγο αργότερα στον μαρμάρινο εξώστη
γύρισε το τακούνι της και η κόχη
του τζακιού άνοιξε το κρανίο της
– μάρτυς ο Αίγισθος
στο κεφαλόσκαλο γυμνός –
και πρόλαβε τον εν συγχύσει μητροκτόνο
που φορτωμένος ανθισμένες Ερινύες
δεν βρίσκει χώμα πια να γονατίσει.
Αυτός ο ίδιος έκτοτε αγνοείται
στην ιστορία πέρασε ως γεγονός
μονάχα η πρόθεσή του.

Ανθίζουν τα ανείπωτα και, δες
στις ταράτσες τού Μυστρά
ο Φάουστ χτυπάει υποστολή
αλλάζουν χρώματα τα σημεία των καιρών.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...